گامی که اگر برداشته نمی‌شد، بهتر بود

دیروز مهلت ۶۰ روزه اروپا برای جبران خسارات برجامی به ایران و تامین منافع ایران در برجام به پایان رسید و مسئولان دولتی گردهم آمده بودند تا جزئیات گام دوم را اعلام کنند.اما متاسفانه علی‌رغم انتظار و استقبال افکار عمومی از لغو تعهدات ایران در برجام، شاهد کاهش میلیمتری تعهدات برجامی بودیم. کاهشی که با این ادبیات آقای کمال وندی سخنگوی سازمان انرژی اتمی که ما به سوخت راکتور تهران(یعنی ۲۰%) فعلا نیاز نداریم همراه بود.متأسفانه باید گفت که این دولت با ادبیات تهدید و مذاکره به هیچ عنوان آشنایی ندارد و وقتی می‌گوید ایران خود را به ۳٫۶۷% متعهد نمی‌داند، نباید برگ برنده ۲۰% که اهرم فشار مهمی بر طرف‌های‌ برجامی است را خودمان در همان شروع گام دوم از دایره فشار خارج کنیم. در واقع با ترکیب سخنان دیروز عراقچی و کمالوندی باید گفت که گام دوم بسیار ضعیف برداشته شد و اگر درباره ۲۰% چیزی گفته نمیشد که دشمن متوجه برنامه ما نمی‌شد، شاید می‌شد پذیرفت که احتمالا گام دوم رو به صعود برداشته و… اما اکنون باید گفت گام دوم راه افول را در پیش گرفت است و امید آنچنانی به گام دوم نیست.از طرفی برای گام برنامه مشخصی اعلام نشد و گفتند که در زمان مقتضی اعلام می‌شود. حال سوال ما این است که آیا برای آغاز گام سوم که باید گام نهایی باشد، نباید یک برنامه مشخص انتخاب می‌شد تا بعدها آقایان دولت که کشته مرده غرب هستند، به بهانه‌های واهی، همانند یکسال گذشته وقت ملت ایران را هدر ندهند و هرچه زودتر منافع کشور را از برجام تأمین می‌کردند.می‌توان اینگونه گفت که حتی اگر همان گام اول را ادامه می‌دادند و به اروپا مهلت بیشتری می‌دادند بهتر از آغاز گام دوم با این ضعف در مؤلفه ها و یا بدون تعیین زمان آغاز گام سوم می‌بود. حداقل اینگونه مردم تصور می‌کردند که احتمالاً اروپا اقدام عملی انجام داده و ضعف در تصمیم گیری حضرات پنهان می‌شد. (این پاراگراف صرفا جهت تبیین بیشتر است نه اعتقاد به انجام این کار)

با بدون سانسور متفاوت بیاندیشید

http://eitaa.com/joinchat/404946944Ceab6f2b794

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*