چرا ادعای اصلاح طلبان پذیرفتنی نیست؟

اصلاح طلبانی مانند علی صوفی مشاور خاتمی اذعان دارند محبوبیت روحانی به زیر ۱۰ درصد رسیده است. آنها با همین اطلاع، و در توجیه ناکارآمدی طیف مورد حمایت خود در دولت و مجلس ادعا می کنند روحانی و فهرست امید، نامزد های مطلوب شان نبوده اند و این طیف در اثر اجبار و اضطرار نظارت شورای نگهبان، مجبور به تنازل شده اند.این سخن، چه قدر مسموع و پذیرفتنی است؟ اصلاح طلبان کدام نامزد را داشته اند که در انتخابات ریاست جمهوری یا مجلس رو نکرده اند؟ سید محمد خاتمی را که در اواخر ریاست جمهوری اش، با القابی مانند “شاه سلطان حسین بی کفایت” و “اردک فلج” و “مرد شنا در استخر و ناتوان از شنا در دریا” از او یاد می کردند و خواستار “عبور از خاتمی”بودند؟ یا مرحوم هاشمی، که او را -با عرض پوزش- مستبد و دیکتاتور و عالیجناب سرخپوش می نامیدند؟این طیف در انتخابات ۹۲ محمد رضا عارف، و در انتخابات ۹۶ اسحاق جهانگیری را در گود انتخابات داشتند اما ترجیح و تشخیص دادند که هر دو را کنار بگذارند. اصلاح طلبان در سال ۹۲ از سر ناچاری، آویزان آقای روحانی شدند؛ چرا که به تصریح محمد علی نجفی (عضو شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان) ۳ روز مانده به انتخابات معلوم شد عارف  در نظرسنجی ها، بیش از ۸ درصد رای ندارد.کفایت جهانگیری نیز که از رایی مشابه عارف برخوردار بود، در اردیبهشت ۹۷ با طنز تلخ “دلار جهانگیری” (حراج و حیف و میل ۱۸ میلیارد دلار ارز از بیت المال به نرخ ۴۲۰۰ تومان) آشکار شد .اما درباره انتخابات مجلس. اصلاح طلبان کسانی چون عارف، محمود صادقی، پزشکیان، علی مطهری، محمد رضا تابش و … را به مجلس فرستاده و در سه سال اول مجلس به اعتبار برخورداری از اکثریت، توانستند هیئت رئیسه و از جمله دو نایب رئیس مجلس را از میان خود انتخاب کنند. اما این طیف جز رادیکالسم، در کدام حوزه هنرنمایی کرده اند؟فرض کنیم مدعیان اصلاح طلبی موفق می شدند طیفی از تندروهای خود در تراز مجلس ششم یا شورای شهر اول تهران را به مجلس گسیل می کردند. بعدش چی؟ کارنامه مجلس ششم و شورای شهر اول در ذهن عامه مردم، بدترین کارنامه هاست  که صرفاًمحل سیاست بازی و فرسایش  و استهلاک فرصت های ملی بود. به همین دلیل هم مردم، مطلقا با استعفا و تحصن در مجلس ششم همراهی نکردند و شورای شهر اول با حکم وزارت کشور دولت اصلاحات منحل شد. مردم نیز در انتخابات بعدی مجلس و شوراها، انتخاب هایی کاملا متفاوت انجام دادند و به طور کامل از افراطیون مدعی اصلاحات عبور کردند.در انتخابات شوراهای سال ۹۶، روزنامه اصلاح‌طلب آفتاب یزد فاش کرد کرباسچی از برخی نامزدها برای قرار گرفتن در لیست امید ، ۲ میلیارد تومان مطالبه کرده است. بعدها عارف  گفت که هرچند رئیس شورای سیاستگذاری بوده اما در دو روز آخر، در جریان تهیه فهرست ۴۲ نفره ( از بین ۷۰۰ نفر )  قرار گرفته است.این طیف، کدام دهن کجی به مردم را در کارنامه بیست ساله خود رو نکرده که بی کفایتی خود را به گردن شورای نگهبان می اندازد؟ اتفاقا اگر جایی محل انتقاد درست به شورای نگهبان باشد، تایید همین عناصر ناتوان اما سیاست باز و فرصت سوز است.

https://eitaa.com/IMANI_mohammad

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*