پرونده هسته ای ایران از سال ۸۲ تا ۸۴ / شش قطعنامه حاصل تعلیق داوطلبانه ایران !!!

این متن خلاصه ای تقریبا گویا از روند تعلیق و بدعهدی اروپاییهاست :

۳/۶/۱۳۸۲: اعلام آمادگی رسمی ایران به البرادعی برای مذاکره با آژانس درباره پروتکل الحاقی.

۱⃣اولین قطعنامه : ۱۳۸۲/۰۶/۲۱ :
 در ۲۱ شهریور سال۸۲ ، دقیقا ۱۸ روز بعد از نمایش رویکرد تعاملی ایران، سه کشور اروپایی اولین قطعنامه علیه فعالیت های هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران را به شورای حکام می‌دهند و با اجماع به تصویب می رسانند!!!

۲⃣دومین قطعنامه :۵/۹/۱۳۸۲:
ما این روند تعاملی را ادامه می‌دهیم و ۱۹ آبان همین سال نامه ای به آژانس می‌دهیم و پروتکل را می پذیریم و ۳۰ آبان، شورای حکام وصول نامه به آژانس را تأیید می‌کند.
چند روز بعد، یعنی پنجم آذر، همین سه کشور اروپایی قطعنامه دیگری را به شورای حکام می فرستند و به تصویب می‌رسانند. ب

۳⃣قطعنامه سوم :۲۵/۱۲/۱۳۸۲:
نتیجه توافق بروکسل
۱۹ روز بعد از توافقنامه بروکسل، سومین قطعنامه را همین سه کشور علیه ایران به شورای حکام می‌برند و به تصویب می‌رسانند.
یعنی حتی ما در توافق بروکسل از آنها نمی‌خواهیم که این سه کشور اروپایی که در حال صحبت و توافق با شما هستیم، حداقل شما داخل شورای حکام در جریان قطعنامه هایی که علیه ایران صادر می‌شود به ضرر ما رأی ندهید. یا اگر رأی می‌دهید حداقل شما بانی قطعنامه نشوید. ولی هیچ کدام از این کارها انجام نمی‌شود و آن ها هم متعهد نمی‌شوند.

۴⃣قطعنامه چهارم :۲۹/۳/۱۳۸۳:
براساس پروتکل الحاقی باید برنامه های ۱۰ سال اخیر خود را به آژانس بدهیم، که اول خرداد ۸۳ ما این کار را انجام می‌دهیم که در حدود ۱۰۰۰ صفحه، فعالیت های آتی و جاری خود را به آژانس گزارش می‌دهیم.
بخاطر این کار یک دستمزد دیگر به ما داده می شود، ۲۹ خرداد، چهارمین قطعنامه علیه ما صادر می‌شود. باز هم به پیشنهاد همین سه کشور اروپایی!

۵⃣قطعنامه پنجم :۲۸/۶/۱۳۸۳:
بعد از این قطعنامه، تابستان بود و آنها هم ماه اوت داشتند و تعطیلات بود و شکر خدا وقت نداشتند مذاکره کنند. و توافق دیگری بکنند. استراحت کردند و شهریور ماه سر کار آمدند و قطعنامه دیگری علیه ما تصویب کردند. تصویب پنجمین قطعنامه علیه ایران در شورای حکام باز هم به پیشنهاد سه کشور اروپایی.

۶⃣قطعنامه ششم :۹/۹/۱۳۸۳:
مذاکرات پاریس شروع شد – ایران بازهم تعامل کرد – توافقنامه پاریس امضا شد – روحانی به روسای سه کشور اروپایی نامه نوشت اما…
ااروپاییها باز دوباره تصمیم به ششمین قطعنامه می‌گیرند. باز توسط این سه کشور اروپایی قطعنامه به شورای حکام پیشنهاد می شود.

نتیجه :
در مرداد ۸۴ ،که در واقع اواخر دوره مسئولیت آقای روحانی هست، ایشان نامه ای به آقای البرادعی می‌نویسند. متن زیر:

<علی رغم همه تلاش‌های صادقانه خود و حداکثر انعطاف، پیشنهاد سه کشور اروپایی نه تنها حقوق ایران برای توسعه صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای را مورد توجه قرار نمی‌دهد، بلکه حتی در حد اصلاح محدودیت‌های غیرقانونی ناموجهی که بر اقتصاد و توسعه فناوری ایران شده، نیز نیست.>
و جالتر اینکه در همین ایام ایران حتی ۱ سانتریفیوژ هم نتوانست داشته باشد !!!! :
در خاطرات جک استراو بخوانید
«طرف ایرانی به من زنگ زد. من وقتی وارد دفترم می شدم به من زنگ زد. دیدم دستشویی دارم. رفتم داخل دستشویی تلفن را گرفتم و جواب دادم. ایشان به من گفتند که داشتن چند عدد محدود سانتریفیوژ را اجازه بدهید. قاطعانه گفتم که یکی هم نباید داشته باشید».
!!!!!!

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*