نمونه ای از آزاد نامه برای غلامان

بخشی از نظام اجتماعی بشر قدیم، وجود بردگان و غلامان و کنیزکان بود که از هزاران سال، بشر با آن خو کرده بود. اسلام با تأکید بر آزاد کردن بردگان، تلاش کرد تا این نظام را تعدیل کند، و تا حدی هم موفق شد، اما تغییر این نظام اجتماعی، امر ساده ای نبود و سبب شد تا فقها قواعدی برای آن عرضه کنند. پس از اسلام، اقلا هزار و دویست سال طول کشید تا با توسعه و تغییر مناسبات اجتماعی، نظام گذشته بشر به چالش کشیده شد و با همکاری ملل مختلف، بردگی از میان برود؛ گرچه دنیای جدید، شاهد انواع دیگری از بردگی از جنسی و غیره است. در آن روزگاران، برای آزاد کردن بردگان، به دلیل جنبه های حقوقی، سندی تنظیم می شد تا گواهی باشد بر ای که بنده آزاد شده، آزاد آزاد بوده، و صاحب قبلی و دیگری حقی بر او ندارد. بنده بارها نمونه هایی از عتق نامه ها را منتشر کرده ام. این مورد هم جالب توجه است، نمونه ای حقوقی از نوعی انشاء اداری ـ محضری است که نام افراد در آن نیامده و به جای آن از تعبیر «فلان» استفاده شده است.

درصورت اعتاق

الحمد لله و الصلوة علی رسول الله

و بعد، مضمون این مرقومه و مقصود این مسطوره مشتمل است بر آنک فلان بن فلان بن فلان، آزاد کرد غلام خود را فلان  بن عبدالله حبشی یا هندی و مثل آن، یا کنیزک خود رافلانه بنت فلان زنگیه یا ترکیه و مانند آن، آزاد کردنی صحیح شرعی و اعتاقی صریح  مرعی متمسکاً بقول سید المرسلین و خاتم النبیین صلی الله علیه و علی آله اجمعین «من اعتق رقبة اعتق الله بکل عضو منها عضوا منه من النار» پس بنابراین این آزاد کردن مالک مذکوره را  که معتق است بر مملوک عتیق را هیچ حقی و دعوی باقی نماند، خاصه از جهت رقیت و بندگی، و  برین جمله گواه بر خود گرفت در تاریخ فلان فلان.           رسول جعفریان [تصویر سند را پایین ملاحظه کنید]http://t.me/jafarian1964

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*