نامه و گلایه ای نابجا

خبر کوتاه نامه ظریف به رهبری درباره شکایت از گاندو و حرف از استعفا و نقل برشی کوتاه از پاسخ رهبری، حرف و حدیث و سوالات زیادی ایجاد کرد.

چند نکته دراین رابطه قابل ذکر است :

۱-بحث، گاندو و غیر گاندو نیست. نگارش نامه و شیوه درز خبر آن کاملا نشان می‌دهد غرض مظلوم نمایی و نجات ظریف از بن بست خودساخته است. درست مثل ماجرای استعفا هنگام سفر بشار اسد به تهران.

۲- گاندو نقد است نه توهین.ظریف در توضیح نامه اش گفته: انتقاد با تخریب، توهین و افترا فرق بسیار دارد.ظریف و هیچ کدام از منتقدین گاندو نگفته اند دقیقا کجای گاندو تخریب و توهین بوده و بطور کلی به نشان دادن چهره ای منفعل و واداده اشاره کرده اند. آیا بین عملکردی که گاندو از وزارت خارجه به نمایش گذاشت و عملکرد این وزارت طی شش سال گذشته تفاوتی وجود دارد؟ تز گرفتن بهانه از آمریکا که بارها از زبان شخص ظریف و همکارانش شنیده ایم (و مهمترین استدلال ظریف در لزوم تصویب لوایح fatf بود) که در گاندو بخوبی بنمایش گذاشته شد، تخیلی و دروغ است؟  جمله معروف ظریف که آمریکا می تواند با یک دکمه کل تجهیزات نظامی ما را نابود کند، نشان از وادادگی و انفعال نبود؟ مگر غیر از این بود که پول بدست آمده از آزادی جیسون رضاییان به دروغ دستاورد برجام جا زده شد؟ مگر نه اینکه روحانی و ظریف هر اقدام مقتدرانه سپاه چون دستگیری سربازان متجاوز آمریکایی در خلیج فارس و نوشته های روی موشک های سپاه را کارشکنی در مذاکرات خواندند؟ و نمونه های متعدد شبیه به این…اگر ظریف معتقد به توهین بودن این واقعیات است، باید سازندگان گاندو پاسخگو باشند؟

۳-چرا نامه به رهبری؟سخنگوی وزارت خارجه گفته: صدا و سیما زیر نظر مقام معظم رهبری است و اگر گلایه و شکواییه‌ای وجود دارد باید خدمت ایشان گفته شود به جای اینکه به دیگران گفته شود.این حرف اوج بی انصافی در حق رهبری ست. چراکه رهبری بارها گفته اند بنده فقط رئیس صدا و سیما را انتخاب می کنم نه اینکه صدا و سیما را اداره کنم. اگر زیر نظر ایشان بود وضعیت خیلی بهتر از این بود. درحالی که دولت هیات نظارت بر صدا و سیما دارد.

۴-پاسخ منتسب به رهبری نشان دهنده تایید توهین به ظریف در گاندو نيست.رهبری همیشه منتقدان را به اجتناب از توهین دعوت کرده و اولین بار نیست چنین چیزی می فرمایند. همچنین ایشان نه تنها از نقد، نهی نفرموده، بلک مشوّق آن هستند. اساسا جریان اصیل انقلابی نیز به تبعیت از رهبری بین نقد و توهین تفاوت زیادی قائل است. درحالی که جریان غربگرا هرجا ظریف برخلاف میلشان اظهاری داشته، فورا وی را به باد توهین گرفته اند.

۵-باید تمام اظهارات رهبری را با هم دید.اگر رهبری در جواب گلایه های ظریف فرموده اند «راضی نیستم به شما کمترین اهانتی بشود» ، جملات دیگری هم قبلا فرموده اند که خطاب مستقیم و غیرمستقیمش ظریف بوده است. اما یک بام و دو هوا اجازه نمی دهد رسانه های غربگرا آنها را نیز منعکس کنند.ظریف می گفت: « برجام را مو به مو با خواست رهبری اجرا کردیم »اما رهبری در پاسخ فرموند: «بنده در جزئیّات مذاکره دخالتی نکردم، بازهم نمی‌کنم؛… اینکه حالا گفته بشود که جزئیّات این مذاکرات تحت نظر رهبری است، این حرف دقیقی نیست.»(۲۰/۰۱/۱۳۹۴)

یا اینکه چند ماه پس از اجرایی شدن برجام فرمودند: « وزیر خارجه‌ی محترم ما در مواردی به بنده گفت که ما [مثلاً] اینجا را یا این خطّ قرمز را دیگر نتوانستیم حفظ کنیم » (۱/۱/۱۳۹۵)

رهبری قبل، حین و بعد از مذاکرات بارها بر غیرقابل اعتماد و فریبکاری آمریکایی ها تاکید کردند؛ ولی ظریف و تیمش معتقد بودند «امضای کری تضمین است.» دیدارهای پنهان و آشکار ظریف با مقامات و شخصیت های آمریکایی که در تناقض آشکار با بیانات رهبری بود که فرمودند «مذاکره با آمریکا سم است … آمریکایی ها نزدیک نشوند…»بد نیست کسانی که مي خواهند تمام اقدامات و اظهارات ظریف را پشت رهبری و مورد تایید ایشان جا بزنند، به این موارد هم توجه داشته باشند.

۶-حمایت رهبری از دولت ها نه چیز جدیدی ست، نه اختصاص به ظریف و روحانی دارد. برای تبیین این امر به لینک زیر مراجعه فرمایید.

https://eitaa.com/modaresian/1487

رهاعبداللهی

 با بدون سانسور متفاوت بیاندیشید

http://eitaa.com/joinchat/404946944Ceab6f2b794

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*