راز ترجیح دل مشغولی پنج هزار نفربر مسئله بیکاری و ازدواج و مسکن جوانان

 انبوه روزنامه ها و سایت ها و کانال های همسو با دولت، سه روز پشت سر هم تبلیغ و تهییج کردند تا مردم برای تماشای مسابقه فوتبال ایران با راسپانیا، خانه خود را ترک کنند و به استادیوم آزادی بروند! بازی البته در روسیه انجام می شد و معلوم نبود چرا دولت و رسانه های همسو اصرار دارند مردم به جای تماشای بازی در خانه، به ورزشگاه آزادی بروند؟تهران ۱۰ میلیون نفر جمعیت دارد اما پس از سه روز هیاهو، تنها ۳ تا ۵ هزار صندلی ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری آزادی پرشد. که بخشی از آنها نیز اعضای شبکه سیاسی خاص و سیاهی لشکر افراطیون بودند. بماند که بیش از جلوه خانواده ها، برخی زنان و دختران بد پوشش در این جمعیت محدود خود نمایی می کردند.گویا اصلاً دغدغه شبکه سیاسی مذکور فوتبال نبود. همان طور که سال ۸۸ مشابه همین ها در اوج آشوب افکنی نیابتی جوگیر شدند و ما فی الضمیر خود را با شعار "انتخابات بهانه است/ اصل نظام نشانه است" بیرون ریختند. چند ماه بعد نیز معلوم شد فراتر از نظام، جمهوریت و اسلامیت و امام حسین (ع) و حتی وطن نشانه است.دولت پس از چند سال هیاهو درباره حضور زنان در ورزشگاه ها توانست ۳ تا ۵ درصد صندلی های ورزشگاه آزادی را پر کند؛ در واقع در تهران ۱۰ میلیون نفری، به اولویت  کسانی که ۳ ده هزارم مردم هستند، بها داد. اصلا سه هزار نفر را ۱۰ یا ۳۳ برابر کنیم و رقم حضار را به  30 هزار یا صد هزار نفر برسانیم می شود یک سیصدم یا یک صدم شهروندان تهرانی.این را مقایسه کنید با جمغیت سه تا ۷ میلیون نفری بیکاران یا جمعیت ۲۵ -۲۰ میلیون نفری خانواده های مستاجر و فاقد مسکن که اولویت های مشخصی دارند اما مطلقا مورد بی اعتنایی دولت قرار گرفته اند. همین طور است جمعیت انبوه جوانان نیازمند ازدواج که دولت هرگز گوشه چشمی هم به آنان نداشته است. جوان فقط مجاز است بلکه باید تحریکش کرد هرزگی کند و به گناه بیفتد و دیگر از سیاست و مدیریت دولت نپرسد.چرا اولویت ها در دولت به هم خورده و برخی مدیران دولتی، اصرار دارند حاشیه ها را مسئله اصلی کشور کنند؟درست در روزهایی که افکار عمومی و صاحب نظران و رسانه ها و مسئولان باید در مقابل بدعهدی دشمن و دور جدید فشارهای او اهتمام و تدبیر کنند، از عبرت های اعتماد یکطرفه به شیطان بزرگ درس بگیرند و از دولت توضیح بخواهند، چرا باید کسانی بکوشند موضوع رفتن زنان به ورزشگاه خالی از بازی و بازیکن و تیم و مسابقه را به مسئله اصلی تبدیل کنند؟

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*