درباره گفتمان جنسی

۱_ نیاز جنسی  یک نیاز طبیعی  و ضروری و درواقع یک نعمت است .

۲_ ازدواج تنها پاسخی است که دین ما به این نیاز داده است .

۳_ تنها کارکرد ازدواج  پاسخ به نیاز جنسی نیست ؛ بلکه نیازهای مهم دیگری چون  خودشکوفایی ؛ حس مسئولیت پذیری ؛ نیاز به دوست داشتن و دوست داشته شدن ؛ حس مورد نیاز بودن و مفید بودن  ، حس سرپرستی و اداره کردن و تنها محبوب و معشوق بودن ؛دارای نقش اجتماعی یک انسان بالغ و کامل بودن و روابط اجتماعی متنوع داشتن و بسیاری از نیازهای  دیگر انسان را به بهترین نحو برآورده  می کند .

۴_خیلی از این نیازها اگر دیر برآورده شوند کار کرد کامل خود را نخواهند داشت

مثلا جوان ۲۵ ساله یا کمتر که احساس می کند اگر عشق خود را درزندگی بیابد  میتواند کرات اسمانی را هم فتح کند ؛ در ۳۰ سالگی دیگر چنین شورو  نشاطی را ممکن است نداشته باشد ؛ افسردگی و بی حالی حتی برای کسب و کار  از نتایج  سرکوب نیازهای زیستی و روحی روانی  یک جوان است ؛ که ممکن است دیگر قابل جبران هم نباشد .

۵_ اشکار است که ازدواج زود هنگام و قبل از رسیدن به بلوغ های ۷ گانه ( عقلی _ جنسی_ عاطفی _ اخلاقی _ اقتصادی و اجتماعی و فکری عقیدتی )  حتما متضمن  ناسازگاری  و مشکلات بعدی خواهد بود  ؛ که همه کارکردهای مفید ازدواج  را به ضد خود مبدل میکند .

۶_ در بین این دوانتخاب  که هردو  غیر قابل قبولند  راه سوم  آموزش به موقع از کودکی و نوجوانی میتواند باشد .

۷_لازم نیست آموزش تحت عنوان  امادگی ازدواج باشد بلکه در وهله اول باید والدین آموزش ببینند که دختر و پسرشان  را به عنوان همسران اینده ببینند و تربیت کنند.سرفصل این اموزشها و اموزشهای غیر مستقیم در طی دوران مدرسه و دانشگاه  میتواند توسط متخصصین امر  با دقت و دلسوزی تهیه شود .        https://t.me/gonagoon1395

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*