درباره قطع دست سارق گوسفندان

این عقب‌نشینی از احکام الهی را نمی‌توانم بپذیرم که دست (چهار انگشت) هیچ دزدی قطع نشود چون دست مفسدان دانه‌درشت قطع نمی‌شود، اما چند نکته:

۱-باید برخورد با دانه‌درشت‌ها را هم مطالبه نمود نه این که برخورد با دزدان و سارقان حرفه‌ای خانه و زندگی مردم را هم متوقف نمود و اعمال زشت‌شان را تطهیر کرد.

۲-اگر چه برخورد موجود با دانه درشت‌ها راضی‌کننده نیست اما در این کشور برای دانه‌درشت‌ها هم احکام سنگین مثل اعدام و حبس‌های طولانی‌مدت کم صادر نشده است.

۳-همان‌طور که به علنی بودن برخی مجازات‌ها مثل اعدام و قصاص و حد می‌پردازیم باید جرائم ایشان را هم علناً بیان کنیم تا موجب مظلوم‌نمایی برای مجرمان و سوءاستفاده فرصت‌طلبان نشود.

۴-نباید در اجرای حدود الهی حتی برای سارقان کوچک مرعوب رسانه‌های هوچی‌گر شد، ایشان همان‌هایی هستند که مجازات دانه‌درشت‌هایی مثل مه‌آفرید خسروی و شهرام جزایری را نخبه‌کشی می‌خواندند!

۵-اسلام اجازه قطع دست هر دزدی را نمی‌دهد بلکه در این خصوص حتما باید چند شرط مشخص موجود باشد که این شرایط طبق ماده ۲۶۸ قانون مجازات اسلامی عبارتند از:

الف- شیء مسروق شرعاً مالیت داشته باشد.

ب- مال مسروق در حرز باشد.

پ- سارق هتک حرز کند.

ت- سارق مال را از حرز خارج کند.

ث- هتک حرز و سرقت مخفیانه باشد.

ج- سارق پدر یا جد پدری صاحب مال نباشد.

چ- ارزش مال مسروق در زمان اخراج از حرز، معادل چهار و نیم نخود طلای مسکوک باشد.

ح- مال مسروق از اموال دولتی یا عمومی، وقف عام و یا وقف بر جهات عامه نباشد.

خ- سرقت در زمان قحطی صورت نگیرد.

د- صاحب مال از سارق نزد مرجع قضائی شکایت کند.

ذ- صاحب مال قبل از اثبات سرقت سارق را نبخشد.

ر- مال مسروق قبل از اثبات سرقت تحت ید مالک قرار نگیرد.

ز- مال مسروق قبل از اثبات جرم به ملکیت سارق در نیاید.

ژ- مال مسروق از اموال سرقت شده یا مغصوب نباشد.

۶-گوسفنددزدی که مجازات شد، ۲۱ فقره نه از روی فقر و گرسنگی و سختی بلکه از روی طمع و بی‌وجدانی به گوسفندان و سایر اموال قیمتی دامداران روستایی دست‌برد زده بود و ترحم بر این افراد، ستمکاری در حق آن روستائیان مالباخته خواهد بود.

سیاوشآقاجانیhttp://t.me/nazokbin

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*