توافق‌نامه‌ای برای افول صنعت و اقتصاد کشور

موافقان توافق نامه پاریس مقابله با آلودگی هوا را مهم‌ترین دلیل برای پیوستن به آن عنوان می‌کنند. این در حالی است که موضوع این توافق نامه کاهش آلودگی هوا و مقابله با آلاینده‌های محیط زیست نیست بلکه کاهش گازهای گلخانه‌ای است.از جمله گازهای آلاینده محیط زیست می‌توان به مونواکسید کربن(co)، اوزون، سرب و اکسیدهای نیتروژن و گوگرد اشاره کرد که  به دلیل مصرف سوخت‌های فسیلی تولید می‌شوند اما مهمترین گازهای گلخانه‌ای شامل دی اکسید کربن(co2) و متان است که ارتباطی با گازهای آلاینده محیط زیست و آلودگی هوا ندارند. ابتکار، رئیس سابق محیط زیست: بحث انتشار گازهای گلخانه‌ای و جلوگیری از آلودگی هوا یک موضوع ملی و بین‌المللی است و طی چند سال گذشته محیط زیست با الگوبرداری از موارد غلط و مصرف انرژی دچار مشکلات بسیاری شده است به گونه‌ای که در حال حاضر ایران ۵ برابر متوسط کشورهای دنیا انرژی مصرف می‌کند.   http://yon.ir/pQkHV

حسن نوروزی، نماینده موافق امضای توافق: در حال حاضر تغییرات آب و هوایی در کشور وجود دارد و با توجه به شرایط خاص کشاورزی در کشور، الحاق به کنوانسیون‌های بین‌المللی می‌تواند بسیاری از مشکلات را در کاهش آلودگی هوا برای جامعه داشته باشد. از طرفی کشورهای توسعه یافته که خود بزرگترین کشورهای مصرف کننده سوخت‌های فسیلی بوده و  رشد اقتصادی و صنعتی خود را مدیون استفاده فزاینده از سوخت‌های فسیلی هستند حالا به اسم حمایت از محیط زیست و جلوگیری از گرم شدن زمین، کشورهای توسعه نیافته را مجبور می‌کنند تا بر اساس توافقنامه پاریس مصرف سوخت‌های فسیلی خود را کاهش دهند. این در حالی است که بسیاری از کارشناسان معتقدند گرم شدن زمین پدیده‌ای مربوط به لکه‌های خوشیدی و گرم شدن دوره‌ای زمین است . گازهای گلخانه‌ای انسان‌ساخت سهم ناچیزی از گرمایش جهانی زمین دارد.آنچه حائز اهمیت است این است که کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی توسط کشورهای در حال توسعه، عقب ماندگی اقتصادی آنان را در رقابت با کشورهای توسعه یافته در پی خواهد داشت. از آنجایی که کشورهای در حال توسعه فاقد فناوری‌های نو برای افزایش بهره‌وری انرژی هستند، کاهش مصرف سوخت فسیلی برای آنان امکان‌پذیر نیست و این امر سرعت رشد اقتصادی آنان را به شدت کاهش می‌دهد.با اجرایی شدن این توافق، قدرت رقابت اقتصادی از کشورهای در حال توسعه سلب می‌شود و وابستگی این کشورها را به فناوری‌ کشورهای در حال توسعه بیشتر می‌کند. به بیان دیگر، صادرکنندگان انرژی عملا به وارد کنندگان فناوری‌های غربی تبدیل می‌شوند.اجرای این توافق توسط ایران تا ۵۲ میلیارد دلار هزینه می‌تواند بر کشور تحمیل کند که تامین این میزان سرمایه تبعات هنگفت اقتصادی و معیشتی برای مردم در پی دارد.    http://tn.ai/1586458

«مهرداد عماد» مشاور اقتصادی اتحادیه اروپا: «تا زمانی که ایران واحدهای تولید انرژی مبتنی بر نفت و گاز خود را کنار نگذارد جلوگیری از انتشار دی اکسید کربن در عمل غیرقابل دستیابی خواهد بود.»     http://tn.ai/1340261

با وجود چنین تبعات سنگینی، اما همان اراده سیاسی که با تحمیل برجام، ‌FATF و…به دنبال هموار کردن مسیر زوال و هضم کشور در نظام جهانی سلطه بوده است، اینک نیز به بهانه آلودگی هوا و… به دنبال تحمیل توافق نامه پاریس است.

https://eitaa.com/mostazafin_tv

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*