به جهنّم خوش آمدید!

دین، تعیین کننده مرز حلال ها و حرام هاست. حکمت دارد، وقتی می گوید وارد حریم حرام ها نشوید. تصورش را بکنید، اگر این حرمت ها مثلا در حوزه تعامل با نامحرم رعایت می شد، بسیاری از جرم و جنایت ها و بی اخلاقی ها و از هم پاشیدگی خانواده ها و پشیمانی پس از آن اتفاق می افتاد؟مراعات حرمت ها، مصونیت می آورد و بی مبالاتی، اطمینان و امنیت و آرامش را از بین می برد و کار آدمی را از حصن حصین عقل، به پرتگاه جنون می کشاند. ورود به حریم حرمت ها و حرام ها، مقدمه جن زدگی (شیطان زدگی) و خبط و اسارت آدمی است.از استاد اخلاق مرحوم آیت الله شجاعی خواستد رهنمودی کلیدی برای زندگی بیان کنند، گفت؛ کلام امیر مومنان (ع) همواره مد نظر شما باشد که فرمود “اذْكُرُوا انْقِطَاعَ اللَّذَّاتِ وَ بَقَاءَ التَّبِعَاتِ. به ياد داشته باشيد بريده شدن لذّتها و خوشيها، و بر جا ماندن تبعات و پیامدهای آن را”. (حمت ۴۲۵ نهج البلاغه)

منطق اباحیگری و لیبرالیم درست نقطه مقابل عقلانیت دینی است؛ به دم غنیمت شماری و لذت طلبی بی حد و مرز وسوسه می کند و آدمی را از سنجش پیامدهای پشیمان کننده و اندوهبار باز می دارد. صبر را از انسان می رباید و جای آن، بی تحملی و عجله در ارتکاب محرمات را توصیه می کند.ظلمت بی انتهای جهان متجدد امروز که انباشته از جنایت و قساوت و خیانت و تعرض به حریم و حقوق و نوامیس دیگران می باشد، از تاریکخانه اباحی گری (مباح شمردن هر کار دل بخواه و در دسترس و امکان) سرچشمه می گیرد. دنیا بدین ترتیب، نه امن و نه آرامش بخش خواهد بود.لعنت الهی را الی الابد به جان خواهند خرید، سیاستمداران و مشاوران و اصحاب تئوری پردازی و رسانه ای که هرزگی و پروار کردن انسان با رها سازی شهوات -در پوشش احترام به آزادی و اختیار- را جا انداختند و موجب تباهی استعداد ها و محرومیت بسیاری از جوانان از زندگی پاکیزه (حیات طیبه) شدند.این طیف، هم به نام اینکه نباید مردم را به زور به بهشت برد، زندگی مردم را جهنم ساختند. و هم خانواده های خودشان گرفتار انواع خیانت، جنایت، خودکشی، دیگر کشی، طلاق و … شد.عاقلان و عالمان یقین کرده اند که جهان قانونمند و قاعده مند است و هر رفتاری، اثر و خاصیتی با خود دارد. نمی توان آب را ۱۰۰ درجه جوشاند و انتظار داشت یخ ببندد. بهشت و جهنم، هر کدام مسیر خود را دارند؛ بلکه همین دنیارا می شود نمونه و مشابهی از بهشت یا جهنم ساخت. و هر کدام قاعده طلایی خود را دارد.علي عليه السلام در خطبه ۱۷۶ نهج البلاغه فرمود: “انّ الجنةَ حُفّتْ بالمكاره، وانّ النّارَ حُفّتْ بالشهوات. بهشت در لا به لاي ناگوار ها و دوزخ در لا به لاي شهوات پيچيده شده است”.حاکمیت دل بخواه ها و  انواع شهوات، بی تردید زندگی انسان و جامعه را جهنم می سازد. آنها که هر محدودیت و حرمتی را به تمسخر می گیرند و بر لجام گسیختگی انسان در پوشش اختیار داری تاکید می ورزند، در واقع برای ورود به دوزخ و جهنم کردن زندگی در همین دنیا خوشامد می گویند.      https://eitaa.com/IMANI_mohammad

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*