با چه استدلالی می گوییم که بهانه های دشمن هیچگاه تمام نخواهد شد؟

پاسخ : پاسخ روشن است. اصلاًچرا دشمن به بهانه تراشی روی می آورد؟

چون دشمن به طور کلی با وجود و ذات شما مخالف است (و قصد براندازی دارد)، اما از آنجایی که نمی تواند صراحتاً اعلام کند که «با بودن شما مخالف است و نمی خواهد که شما وجود داشته باشید»، لذا مسئله ای را به عنوان “پوشش” دست و پا می کند تا هم شما و هم دیگران خیال کنید و کنند که او با اصل وجود شما مخالفتی ندارد بلکه صرفاً با فلان رفتار شما مخالف است و اگر آن رفتار را کنار بگذارید، اعمال دشمنی ها از سوی او نیز پایان می یابد (یعنی می خواهد محاسبات شما را به هم بریزد).حال در این شرایط، حتی اگر اقدام به برطرف کردن تک تک نگرانی ها (بهانه ها)ی دشمن کنیم، چون علت اصلی دشمنی با ما کماکان پا بر جاست (یعنی “بودن” ما)، پس علی القاعده تا زمانی که به هدف اصلی خود نرسیده است، مکررا به سراغ تراشیدن بهانه های جدید خواهد رفت و این روند را تا نابودی ما ادامه خواهد داد.

هرگونه عقب نشینی در این مسیر تحت هر عنوانی که باشد نظیر “تنش زدایی”، “گرفتن بهانه از دشمن” و …، منجر به روی آوردن دشمن به مطرح کردن بهانه ها و ادعاهای جدید و افزایش فشارها خواهد شد؛ چون از عقب نشینی ما به این نتیجه رسیده است که اعمال فشار اثربخش بوده است.در این بین، تنها دستاورد این عقب نشینی ها برای ما عبارت است از «کاهش اهرم های قدرت کشور».البته دشمن ما نشان داده است که برای اعمال دشمنی هایش لزوما به “بهانه” نیازی ندارد. مثلا آمریکا بدون هیچ گونه بهانه ای از برجام خارج شد.اکنون بیایید فرض کنیم که همه ی بهانه های دشمن را نیز از چنگ او درآوردیم. در آن صورت، چه تضمینی وجود دارد که بار دیگر — البته این بار بی هیچ بهانه ای — دوباره به ما فشار نیاورد؟

https://eitaa.com/abarshagerd

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*