اطلاعات-عملیات دولت بر عکس کار می کند

آمریکا از سلاح تحریم دست نمی کشد. ما در مقابل باید تحریم ها را دور می زدیم. این یک جنگ تمام عیار اقتصادی است و به تعبیر امیر مومنان شرط پیروزی، “صیانت از اسرار” (تحصین الا سرار) است.برخی سیاسیون  چنین می پنداشتند -یا تلقین می کردند- که می شود با آمریکا توافق کرد تا تحریم  را کنار بگذارد. آقای روحانی مشخصا گفت “اروپایی ها آقا اجازه هستند. آمریکا کدخداست و بستن با کدخدا راحت تر است”. وعده کردند که بدین ترتیب هم چرخ اقتصاد و هم چرخ سانتریفیوژ خواهد چرخید.به دکتر جلیلی حمله کردند که “او آداب مذاکره نمی داند؛ این یک معامله است، باید چیزی بدهی تا بتوانی چیزی بگیری”. خیال برد- برد از همین تلقی بیرون آمد. ۱۵ هزار سانتریفیوژ از مجموع ۱۹ هزار سانتریفیوژ را از هم گسیختند، ۹۷۰۰ کیلو اورانیوم غنی شده از مجموع ذخیره ۱۰ هزار کیلو گرم  را واگذار کردند و رآکتور اراک را تغییر کاربری دادند (چیزی شبیه تبدیل زمین زراعی و باغی به ساختمان).اما در مقابل هیچ تضمینی نگرفتند. حتی این کار را چند مرحله ای (مثلا در طول چند سال) هم انجام ندادند تا طرف مقابل مجبور باشد پای تعهد خود برای تعلیق تحریم ها بماند، ظرف دو ماه، همه امتیازات را بدون گرفتن کمترین امتیاز واگذار کردند و دست شان از ابزار چانه زنی خالی شد. هیچ ساز و کار معتبری هم برای شکایت و تضمین پیش بینی نشد، و شد آنچه می دانیم.سخنگوی کاخ سفید در دولت اوباما، در آستانه تحویل دولت به ترامپ گفته بود ما هیچ تعهدی از طرف دولت بعد از خود نداده ایم و آنها می توانند هر طور که خواستند با توافق هسته ای با ایران برخورد کنند. برجام در دولت اوباما بارها نقض و سرانجام در دولت ترامپ رسما زیر پا گذاشته شد.ترامپ با یک سال تاخیر، وقتی خروج خود را اعلام کرد که از زبان آقایان روحانی و ظریف شنید حتی اگر آمریکا از برجام خارج شود، ما باز هم در برجام می مانیم و تعهدات خود را انجام می دهیم. آنها متوجه شده بودند که دولت ایران برخلاف موازنه قدرت موجود، نه غرب بلکه خود را محتاج توافق می داند بنابراین بر حجم فشار سیاسی و روانی و اقتصادی افزودند تا دولت روحانی، مذاکره مجدد  و واگذاری امتیازات جدید را به نظام تحمیل کند.حالا آقای زنگنه وزیر نفت، به جای اینکه به ظریف و روحانی اعتراض کند که چرا با انفعال و اظهار ضعف و ماندن در برجام به هر قیمت، به آمریکا جرئت دادند تا تحریم های نفتی را برگرداند، به منتقدان به ویژه کیهان پرخاش می کند و می گوید “ما با برجام ، فروش نفت را افزایش داده بودیم، شما دعا کردید و برجام به هم خورد”

کدام محاسبات، اشتباه بود؟ آیا منتقدان نگفتند به لبخند دشمن اعتماد نکنید، خرش که از پل گذشت، به ریش شما می خندد؟ نگفتند توافقی معقول و متوازن و  دارای تضمین، تنظیم کنید؟ نگفتند شعار “توافق به هر قیمت” و “اجرا و ادامه آن به هر قیمت”، موجب گستاخی و عهدشکنی دشمن می شود؟حالا چرا مجدداً به منتقدان فحاشی می کنند؟ چرا آقای زنگنه برچسب مارقین و خوارج به کیهان می چسباند و مشتی ملیجک سبیل چرب شده (خبرنگار نما) هم برای او کف می زنند؟ اگر نرخ پاسخ به سوال همین است، چرا رئیس جمهور همزمان در مراسم کتاب سال می گوید دوران فشار و فیلتر و سانسور و بستن دهان ها گذاشته و باید سوال را پاسخ داد؟خسارت بزرگی اتفاق افتاده است اما از آن بزرگتر، اصرار بر دشمن سازی از منتقدان و شریک انگاری طرف های بدعهد برجام است. آقای ظریف و روحانی و زنگنه اکنون با تجربه مجدد دانسته اند که باید تحریم ها را چه در زمینه فروش نفت، چه درباره سایر صادرات و چه در حوزه واردات، دور زد و این کار به خاطر فشار آمریکا و همراهی اروپا، بدون “حفظ اسرار اقتصادی کشور” ممکن نیست.شأن نزول FATF و سپس INSTEX از نگاه آمریکا و اروپا همین است. ایران باید شاهراه ها و شریان های مبادلات مالی و اقتصادی خود با خارج را، هم “شفاف و گزارش” کند و هم به کانالی که اروپا در تعامل با آمریکا تعبیه کرده، “محدود و منحصر” نماید؛ پیشنهاد بی عیب و نقص برای خود تحریمی، خودزنی و خودکشی.تحریم نفتی و مالی و بانکی ایران، نقض کامل (ابطال) برجام از سوی آمریکا و اروپاست. این به مفهوم بن بست برجام است. بنابراین امثال آقای زنگنه و ظریف به جای رگبار بستن به سوی کیهان و دیگر منتقدان و صاحب نظران، باید واگذاری امتیازات سیاسی و اقتصادی و اطلاعاتی به دشمن را متوقف کنند.آنها این کار را با برجام و FATF و قرار داد توتال در حوزه مشترک با قطر (واگذاری اطلاعات نفتی) کردند و اکنون می خواهند با اینستکس، شدت ببخشند. اینستکس یعنی منوّر زدن از سوی جبهه خودی، درست به هنگام جا به جایی مخفیانه نیروها برای عملیات. معنای دیگر اینستکس، بستن تمام راه های در رو و دادن نقشه مسیر های ممکن به دشمن و رفتن در کانال محصور و یکطرفه ای است که حریف پیشنهاد می کند.

https://eitaa.com/IMANI_mohammad

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*