آیا مراد از «مولی» در حدیث غدیر، “دوست” و «محبوب» است؟!

آیا مراد از «مولی» در حدیث غدیر، "دوست" و «محبوب» است؟!

برخی از اهل سنّت گفته اند منظور از کلمۀ «مولی» که در حدیث غدیر آمده، «محبوب» است؛ به این معنا که پیامبر اکرم (ص) فرموده ای مردم امام علی (ع) را صرفا دوست بدارید و او را محبوب خود بدانید! 

در پاسخ به مدّعای نادرست فوق باید گفت: ۱- اولاً هیچ قرینه ای برای ترجیح این معنا [یعنی حبّ] نسبت به سایر معانی مولی [از جمله اولی] وجود ندارد.۲- ثانیاً مستلزم تحصیل حاصل و لغو است! چرا که نبی اکرم (ص) در مناسبت های مختلف و روایات متعدّد به این مسأله اشاره نموده بودند که: «لا یحبّک إلا مؤمن ولایبغضک إلا منافق» (السنن الکبری للنسائی، ج ۵، ص ۱۳۷)؛ و همچنین: «من احبّک فقد احبّنی، و من ابغضک فقد أبغضنی» (أمالی الصدوق، ص ۶۵۶). [با این وجود دیگر نیازی نبود پیامبر (ص) ده ها هزار نفر را در حجة الوداع و در غدیر خم یک جا جمع کنند و همان حرف تکراری که قبلاً به مناسبت های گوناگون فرموده و همه شنیده بودند را باز هم تکرار کنند!!].۳- ثالثا اگر معنای «مولی» در حدیث غدیر «محبوب» باشد، پس چرا عمر – همان طور که در مسند احمد آمده – به امام علی (ع) گفت: بر تو گوارا باید ای پسر ابی طالب، تو روز را به شب رساندی و شب را صبح کردی در حالی که مولای هر مؤمن و مؤمنه هستی؟! (مسند الإمام أحمد بن حنبل، ج ۴، ص ۲۸۱).این گفتۀ عمر از دو حال خارج نیست: یا اینکه عمر تا روز غدیر امام علی (ع) را دوست نداشت که در این صورت از امر رسول خدا (ص) – که در روایات متعدّدی آمده – سرپیچی نموده است؛ جدای از لوازم مهمّ دیگری که بر این نافرمانی مترتب می شود؛ و یا اینکه رسول خدا (ص) به امام علی (ع) نشان و مقامی عطا فرموده بودند که تا قبل از روز غدیر به ایشان نداده بودند و این چیزی است که عمر فهمیده بود و به همین دلیل است که به علی (ع) تبریک گفت: «هنیأ لک یا ابن ابی طالب أصبحت وأمسیت مولی کلّ مؤمن ومؤمنة» (مسند الإمام أحمد بن حنبل، ج ۴، ص ۲۸۱).بنابراین کلمۀ «مولی» که در حدیث غدیر آمده، به هیچ وجه به معنای محبوب و محبّ نیست، بلکه همان طور که در بحث های پیش گذشت، معنایی جز «اولی به تصرّف» نمی تواند داشته باشد و این معنا از مولی، به خوبی از صدر خود حدیث غدیر که رسول اکرم (ص) بدان تصریح فرموده اند آشکار است: «یا بریدة ألست أولی بالمؤمنین من انفسهم؟ قلت: بلی یا رسول الله. قال: من کنت مولاه فعلیّ مولاه» (مسند الامام احمد بن حنبل، تحقیق: شعیب الارنئوط، ج ۳۸، ص ۳۲).همان طور که در این روایت مشهود است، مراد از "مولا"، همان "اولی" است که پیامبر خدا (ص) برای فهماندن معنای صحیح "مولا"، کلام خود را با آن آغاز نموده اند؛ وگرنه جمله اول رسول اکرم (ص) لغو می بود!

مطارحات فی الإمامة، ص ۴۸۸٫

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*